Wielkanocne życzenia

Trwamy na modlitwie podczas świętych dni Wielkiego Tygodnia. Niebawem rozpocznie się Triduum Paschalne i czas świętowania Wielkanocy. Wszystkim naszym Bliskim, Przyjaciołom, Gościom, Dobroczyńcom, Uczestnikom rekolekcji benedyktyńskich, a także Sympatykom i Turystom, wszystkim, których Pan postawił na naszej drodze, składamy z serca płynące świąteczne życzenia.

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.” (J 3,16)

„Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa” (1P 1,3), bo przez powstanie z martwych swego Syna na nowo nas zrodził
w wierze, obdarzył nas niezniszczalną nadzieją życia wiecznego, byśmy mogli w teraźniejszości zmierzać zawsze do celu, jakim jest ostateczne spotkanie z naszym Panem i Zbawicielem.”    Benedykt XVI

Alleluja!  Chrystus zmartwychwstał!

Prawdziwie zmartwychwstał!

          Z całego serca życzymy, aby prawda o Zmartwychwstaniu Pana Jezusa, była dla nas wszystkich umocnieniem i źródłem nadziei
i niewzruszonego pokoju. Niech radość paschalna wypełnia nasze serca i myśli, byśmy dla cierpiących i zatrwożonych sióstr i braci , byli świadkami Bożej Miłości. Łączymy serdeczne pozdrowienia i zapewnienie o naszej gorącej
 siostrzanej modlitwie.

                Życzymy zdrowych i błogosławionych świąt Wielkanocnych!

M. Faustyna Foryś OSB
wraz z całą Wspólnotą mniszek żarnowieckich

                                  

Klauzura 2020

Tego jeszcze nie było, żebyśmy my, mniszki klauzurowe, stały się nagle ekspertami, pytanymi przez świeckich, jak żyć. Ale pytania płyną: całe mnóstwo porządnych ludzi znalazło się nagle w czymś całkiem podobnym do klauzury, nie bardzo sobie z tym radzą, i chcieliby skorzystać z naszego doświadczenia: jak my sobie radzimy. Wiele z nas żyje przecież w ten sposób bardzo długo – i żyje. Więc jak?


Bez dłuższych wykładów widziałabym trzy podstawowe punkty:

Pierwszy, nazwijmy to: MOTYWACJA. Czyli sens, czyli DLA KOGO to się robi (sens osobowy, nie rzeczowy tylko). W naszej klauzurze to jest dla Boga, jako forma kultu, służby, oddania. W wirusowej klauzurze trzeba pamiętać przynajmniej, że się to robi dla tych wszystkich, którym można by całkiem przypadkiem przynieść wirusa, ale nie przyniesie go ten, kto siedzi w domu. Jeżeli w klauzurze są z nim członkowie rodziny, to także i dla nich; analogicznie do naszych wspólnot zakonnych, które nie są przecież tylko hotelami dla samotników, ale zawsze wspólnotami właśnie, i przez wieki uczymy się, jak żyć, żeby to innym z nami w tym zamknięciu było dobrze. Uczymy się z różnym skutkiem, ale się przynajmniej uczymy. Zrozumie, kto teraz sam próbuje.

Po drugie, wykorzystanie CZASU. W naszej klauzurze, gdzie musimy pogodzić potrzebny nam czas modlitwy z potrzebnym nam czasem pracy (utrzymanie i obsługa wspólnoty i domu) – czasu jest zawsze za mało; nasz tydzień to poniedziałek, wtorek, i nagle znowu sobota. Nie ma kiedy się nudzić i nie ma kiedy spisywać długiej listy wewnętrznych problemów. Chyba i w zwykłym domu, choćby był tylko mieszkankiem w blokowisku, zawsze się znajdzie masa rzeczy, które dawno już chcieliśmy zrobić; od pokazania dzieciom, po czym rozróżnia się ptaki za oknem, do wymiany firanek na te nowe, które już od pół roku leżą w szafie, bo nie było kiedy… Teraz mamy ten czas i niejedno można zrobić. Albo przeczytać. Albo listy zaległe napisać… Byłoby przecież o wiele gorzej, gdybyśmy nie dysponowali aseptyczną i błyskawiczną pocztą elektroniczną. A kto jej nie ma, też może pisać długie listy; wyśle je potem.

Po trzecie, HUMOR. Nic tak nie przeprowadza przez wszelkie uczuciowe kryzysy jak umiejętność uśmiechu, także i nad sobą. Szczękę trzymać luźno, pośmiać się z tego licha, które nam szepcze do ucha, że nie ma nic ważniejszego na świecie niż nasze przeżycia i uczucia – i zbierać kawały, których na szczęście krąży mnóstwo.

A królowa angielska podpowiedziała jeszcze punkt czwarty: czas na refleksję, może jedna taka okazja w życiu.

Naprawdę, jest co robić w tej klauzurze, nawet bez wychodzenia na spacer.

Małgorzata Borkowska OSB

Jesteśmy z Wami – modlitwa w obliczu epidemii

Kochani! Jako mniszki klauzurowe zapewniamy o naszej codziennej modlitwie w intencji obecnej sytuacji w Polsce i na świecie wywołanej koronawirusem. Choć zwyczajem klasztornym podczas każdego Adwentu i Wielkiego Postu nie przyjmujemy Gości, jednak zapewnimy o modlitewnej bliskości z Wami.  Codziennie łączymy się Wami duchowo o 20.30 na Różańcu. Bóg jest zawsze z nami!!! Nie traćmy nadziei.

Zastosowałyśmy się do wszystkich zaleceń Konferencji Episkopatu oraz rządu. Nasza jednomyślność jest teraz bardzo potrzebna i niech będzie też naszym świadectwem.

(więcej…)

Zwiastowanie Pana

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego to święto patronalne zarówno naszego opactwa, jak i naszej parafii. Dziękujemy Panu Bogu za to, że posłał na świat swojego Syna, który stał się jednym z nas. Dziękujemy Maryi za Jej „Amen” na tę tajemnicę, na stanie się żywą monstrancją Bożej obecności. Dziękujemy Bogu za cud każdego poczętego ludzkiego życia i prosimy o szczęśliwe narodziny, a także o dar potomstwa dla małżeństw, które z upragnieniem na nie czekają. Ogarniamy modlitwą życie każdego człowieka, bo coraz lepiej zdajemy sobie sprawę, jak jest cenne i kruche zarazem.  Panie, który postanowiłeś żyć naszym życiem na ziemi, daj nam ufność, że nasze życie jest w Twoich rękach. Daj nam na nowo cieszyć się nim i dziękować Ci za nie całym sercem.

Przejście do Nieba świętego Benedykta

Rodzina benedyktyńska obchodzi święto Przejścia do Nieba świętego ojca Benedykta. W tym roku szczególnie wymowne, gdy na świecie, a zwłaszcza we Włoszech – ojczyźnie św. Benedykta, tylu ludzi przechodzi do wieczności w tak dramatycznych okolicznościach. Przypomnijmy, że św. Benedykt – podobnie jak św. Józef – jest patronem dobrej śmierci. Jego wstawiennictwu polecamy więc tych, którzy rozpoczynają nowe życie, życie w Bożych rękach, prosząc, aby Pan złagodził ból cierpienia fizycznego i duchowego, izolacji, rozłąki z najbliższymi, braku dostępu do sakramentów świętych. Panie, weź ich w ramiona i przytul do Serca.

Zapraszamy na Benedyktyńskie Rekolekcje dla Sióstr zakonnych 6–10 lipca br.

Serdecznie zapraszamy Siostry zakonne do naszego Opactwa na Benedyktyńskie Rekolekcje. Organizujemy je po raz pierwszy. Od prawie trzech lat regularnie i cyklicznie odbywają się u nas Weekendowe Rekolekcje Benedyktyńskie, głównie dla osób świeckich. Cieszą się one sporym zainteresowaniem, za co składamy Bogu wielkie dzięki. Pojawił się pomysł „przygotowania” podobnych specjalnie dla Sióstr zakonnych. Udało się! Zapraszamy i czekamy…

Konferencje głosić będzie nasza siostra Małgorzata Borkowska OSB

Zapewniamy stałą obecność i gotowość do posługi kapłana

(więcej…)

Rekolekcje benedyktyńskie. Terminy na rok 2020

Od grudnia 2017 roku organizujemy w naszym Opactwie Weekendowe Rekolekcje BenedyktyńskieOpierają się one na myślach Ojców Pustyni, Regule św. Benedykta oraz na praktyce medytacji chrześcijańskiej Lectio Divina. Odbywają się one w całkowitym milczeniu. Istnieje możliwość skorzystania z posługi sakramentu Spowiedzi oraz indywidualnych rozmów z Siostrami, jak również udziału we wspólnej modlitwie Sióstr w kaplicy zakonnej (Monastyczna Liturgia Godzin). Konferencje zostały opracowane przez naszą siostrę Małgorzatę Borkowską.

Drugi rodzaj rekolekcji, również w milczeniu, ale już bez konferencji, nosi nazwę: „Słuchaj, znaczy najpierw zamilknij”. W trakcie rekolekcji zalecamy całkowite nie korzystanie z telefonów komórkowych, w związku z tym prosimy o przywiezienie „tradycyjnych” budzików. Rozpoczęcie w piątek o godz. 18:00 i zakończenie obiadem w niedzielę ok. 15:00. (więcej…)

Rekolekcje – tym razem nasze

W dniach od 11 do 17 lutego będziemy przeżywały nasze rekolekcje wspólnotowe. Prosimy o modlitwę, abyśmy dobrze wykorzystały łaskę tego czasu. To również czas większego wyciszenia i skupienia. Dlatego prosimy, aby kontaktowanie się z nami w sprawach, które mogą poczekać, odłożyć na później. Dziękujemy za wyrozumiałość! Niech Pan będzie we wszystkim uwielbiony!