Wszystkim naszym Przyjaciołom, Sąsiadom, Znajomym, Gościom, Rekolektantom, Odwiedzającym nas realnie i wirtualnie, Bliskim i Dalekim składamy serdeczne życzenia:
Wszystkim naszym Przyjaciołom, Sąsiadom, Znajomym, Gościom, Rekolektantom, Odwiedzającym nas realnie i wirtualnie, Bliskim i Dalekim składamy serdeczne życzenia:
Serdecznie zapraszamy!
IKONY ŻARNOWIECKIE
Zapraszamy na Warsztaty Ikonograficzne w Klasztorze Sióstr Benedyktynek w Żarnowcu na Pomorzu.
Termin: EDYCJA XIV: 7-13 września 2026
Temat ikony: Krucyfiks
Zapisy: s. Scholastyka – tel. 784 630 288 (pon. – sob. w godz. 10.00–12.30 oraz 16.30–17.30) lub mail – rekolekcje@benedyktynki-zarnowiec.pl W razie braku odpowiedzi na wiadomość mailową proszę sprawdzić w SPAMIE – niestety nasze wiadomości często tam wpadają.
Prowadząca: Halina Urban, inżynier architekt PG, konserwatorstwo UMK. Wykonała wiele projektów wnętrz obiektów sakralnych, które stały się inspiracją do zgłębiania tajemnic ikon chrześcijańskich. Maluje ikony i prowadzi warsztaty dla adeptów tej sztuki.
ORA ET LABORA
Harmonia modlitwy i pracy, życia materialnego i duchowego. Pierwsze ma przenikać drugie. Chodzi o umiar i zrównoważenie, połączenie wymiaru duchowego i doczesnego. Żyjemy w świecie, w którym oratorium przestaje być ważne, a laboratorium jest niezwykle ważne. Modlitwa w połączeniu z pracą to poszukiwanie „złotego środka”.
ORATORIUM :
Uczestnictwo w codziennej Eucharystii i adoracja
Udział w rytmie benedyktyńskiej modlitwy i medytacja ikoną.
Trwanie w skupieniu i cisza wewnętrzna
Możliwość skorzystania z posługi kapłana, okazja do indywidualnego spotkania, rozmowy i spowiedzi.
Konferencje duchowe jako wprowadzenie do osobistej modlitwy.
W ostatnim dniu na zakończenie warsztatów odbędzie się uroczysta Msza Św. z poświęceniem namalowanych ikon.
LABORATORIUM :
Celem warsztatów jest namalowanie ikony.
Uczestnicy są prowadzeni krok po kroku w zdobywaniu warsztatu malarskiego i zgłębianiu teologii ikony, z dbałością o wierność tradycji.
Wchodzą na drogę praktykowania sztuki ikonopisarstwa w klimacie twórczego skupienia i modlitwy.
Uczą się sporządzania tradycyjnego spoiwa do farb temperowych.
Poznają zasady tworzenia kompozycji i rysunku oraz sztuki posługiwania się pędzlem.
Otrzymują podobrazia – deski z własnoręcznie sporządzonym gruntem kredowo-klejowym oraz materiały do pracy.
Kolejne warstwy malarskie niepostrzeżenie stają się pełne świateł i laserunków, wibrują w nich linie pełne wyrazu i staranne zdobienia – wszystko dla OBLICZA.
UCZESTNICTWO :
W warsztatach mogą wziąć udział zarówno osoby początkujące, jak i zaawansowane.
Codziennie pracujemy w cyklu 4 bloków 2-3 godzinnych, razem ok. 30 godzin.
Rozpoczynamy w poniedziałek o godz.12, zakończenie w niedzielę ok. godz.12.
Koszt: pobytu, wyżywienie, instruktaż i część materiałów: 1700 zł. Pobyt osób towarzyszących, nie biorących udziału w warsztatach: 900 zł. Przy zapisie prosimy o wpłatę zadatku 200 zł. Nr konta Nr konta: 26834900020010992120000010 W tytule prosimy wpisać: warsztaty ikony – imię i nazwisko – miesiąc
Zapisy: s. Scholastyka – tel. 784 630 288 (pon. – sob. w godz. 10.00–12.30 oraz 16.30–17.30) lub mail – rekolekcje@benedyktynki-zarnowiec.pl W razie braku odpowiedzi na wiadomość mailową proszę sprawdzić w SPAMIE – niestety nasze wiadomości często tam wpadają.
“Cicho! Ukochany mój!
Oto on! Oto nadchodzi!”
(Pnp 2,8)
Uroczystość Zwiastowania Pańskiego to uczczenie tego momentu, gdy Słowo stało się ciałem. Bóg przekroczył niewyobrażalną, więcej: niemożliwą do przekroczenia granicę między sobą – doskonałym, duchowym, wszechmogącym Bytem a materią, kruchym ciałem dziecka w łonie matki, byciem całkowicie zależnym i ograniczonym, jak każdy człowiek. Czcimy tę tajemnicę gestem przyklęknięcia w trakcie odmawiania Credo właśnie w dzisiejszą Uroczystość, a potem powtórzymy ten gest w Boże Narodzenie.
Postanowił być z nami, zamieszkać pośród synów ludzkich, dzieląc ich życie i udzielając im swojego. Zszedł na sam dół, by nas podnieść, by brudnemu Bożemu dziecku, wytytłanemu grzechem przypomnieć, że zostało stworzone na Boży obraz i podobieństwo, by zmyć z jego umorusanej buzi ten brud, który za bardzo się przykleił, by samo mogło sobie z nim poradzić.
Bóg – dziecko. Na razie złożone z kilku komórek, na samym początku bycia człowiekiem. Uwielbiamy Cię, nasz maleńki Boże, który jesteś tak wielki, że potrafisz ukryć się między nami.
***
styczeń:
23 – 25.01.2026 – I stopień (z konferencjami): Wypłyń na głębię
30.01 – 01.02.2026 – Rekolekcje w ciszy – Słuchaj, znaczy najpierw zamilknij (bez konferencji)
luty:
13 – 15.02.2026 – II stopień (z konferencjami): Poznaj Pana – przyszedł dla naszego zbawienia
kwiecień:
17 – 19.04.2026 – Rekolekcje w ciszy – Słuchaj, znaczy najpierw zamilknij (bez konferencji)
24 – 26.04.2026 – III stopień (z konferencjami): W Sercu naszego Pana
maj:
08 – 10.05.2026 – Rekolekcje w ciszy – Słuchaj, znaczy najpierw zamilknij (bez konferencji)
czerwiec:
12 – 14.06.2026 – Rekolekcje w ciszy – Słuchaj, znaczy najpierw zamilknij (bez konferencji)
***
Po wysłaniu zgłoszenia konieczne prosimy czekać na potwierdzenie od Sióstr. W razie braku odpowiedzi na wiadomość mailową proszę sprawdzić w SPAMIE – niestety nasze wiadomości często tam wpadają. W przypadku rezygnacji z rezerwacji będziemy wdzięczne za natychmiastowe poinformowanie nas
Ilość miejsc ograniczona – max. 15 osób
Zapraszamy!
Zgodnie ze zwyczajem monastycznym NIE organizujemy rekolekcji w czasie Adwentu i Wielkiego Postu
W pierwszy dzień wiosny zakon benedyktyński wspomina najważniejsze wydarzenie z życia swojego Ojca – jego przejście do Nieba. Tak się to święto nazywa: Przejścia do Nieba św. Benedykta. To nie znaczy, że św. Benedykt nie umarł. Owszem, jak najbardziej zakończyło się jego ziemskie życie, ale przez wiarę spoglądamy dalej niż to, co doczesne i cieszymy się z tego, że jego tęsknoty za Niebem, za życiem w pełni, znalazły swoje spełnienie. Co ciekawe – św. Benedykt razem ze św. Józefem jest patronem dobrej śmierci.
Życzmy więc sobie nawzajem dobrej śmierci. Aby ten dzień (a może noc) był piękny głębokim pięknem, byśmy na spotkanie z Panem Jezusem poszli radośni, z poczuciem, że jesteśmy oczekiwani i upragnieni. Niech nam św. Benedykt także wtedy towarzyszy.
Obchodzimy Uroczystość Świętego Józefa. Chyba niewielu jest takich świętych w Kościele, których ani jednego słowa nie zapisano. Święty cienia, usuwania się na drugi plan, robienia miejsca Panu Bogu. Pokorny i zwyczajny, wręcz prozaiczny w swojej zewnętrznej działalności. Ciekawe, że właśnie tak szarego, nieznacznego człowieka nazwano w litanii m. in. Postrachem duchów piekielnych.
Ale postawmy pytanie: co jest istotą zła, złych duchów? Pycha, nieposłuszeństwo Bogu, chęć bycia ponad Nim. Czyli dokładnie przeciwnie niż to, co cechowało Józefa. Warto wyciągnąć z tego wniosek: jeśli chcemy w naszym życiu stawić czoła działaniu duchów złych, piekielnych, siłom nieprzyjacielskim, jakkolwiek je nazwiemy, to w pierwszej kolejności zrobimy to starając się o pokorę serca, wyciszenie wewnętrznego hałasu, aby słyszeć Boży głos, uznanie, że to Bóg jest Panem i On walczy w naszej obronie, a nam czasem potrzeba zgodzić się na szarość zwyczajnych dni bez okazji do wykazania się spektakularnym bohaterstwem.
Drogi święty Józefie, mistrzu ciszy i zwyczajności, naucz nas dostrzegać te okazje do wzrastania w łasce, które są blisko, na wyciągnięcie ręki, bez wspinania się na palce. I wspieraj nas, gdy się okaże, że to jest trudniejsze niż się wydawało.
W dniach 20-22 lutego miały miejsce rekolekcje wielkopostne dla oblatów naszego klasztoru, które prowadził duchowo ks. kan. dr Krystian Wilczyński (w Archidiecezji Gdańskiej pełni m. in. funkcje dyrektora Wydziału Katechetycznego jest członkiem Rady Kapłańskiej, Rady Duszpasterskiej oraz Rady Ekumenicznej).
Podczas trzech konferencji, w których uczestniczyły również siostry, ks. Krystian przybliżył nam temat obecności Boga w naszym życiu, naszej świadomości przebywania z Nim w naszej codzienności oraz adoracji Najświętszego Sakramentu, którą dzięki temu mogliśmy przeżyć znacznie głębiej w sobotę.
Rekolekcje odbyły się w zupełnej ciszy, dzięki niej mogliśmy nasz czas wypełnić modlitwą Liturgią Godzin z siostrami, spowiedzią oraz czasem na rekreację w formie spaceru oraz lektury duchowej.
W niedzielę podczas Mszy Świętej odnowiliśmy nasze przyrzeczenia oblackie. Dzięki świadectwom, jakie oblaci wygłosili podczas wspólnego spotkania z Siostrami, dało się zauważyć jak cudowny i jak bardzo potrzebny był to dla wszystkich czas.
PAX
Dziś nasza Wspólnota rozpocznie swoje doroczne rekolekcje. Potrwają do 2 marca. Polecamy się Waszym modlitwom, aby był to czas prawdziwej, głębokiej przemiany serc, przylgnięcia na nowo do Bożego Serca i wyciszenia. I my także za Was będziemy się modlić.
Zabiorę im serce kamienne, a dam im serce z ciała. Ez 11, 19
Weszliśmy w Wielki Post. Czas nawrócenia. Może kojarzyć się z tym, żeby wziąć się w garść, zacisnąć zęby i wreszcie dać radę w tym, co się do tej pory nie udawało. A potem bardzo się rozczarować, kiedy się mimo wszystko nie uda po raz kolejny.
Tymczasem greckie słowo metanoia – nawrócenie, nieco inaczej było rozumiane przez ojców pustyni. Nawrócić się, to zmienić swoje myślenie, to tak się otworzyć, by Boża łaska wpłynęła głębiej w glebę mojego serca. To zaufać Bożej obietnicy, że On sam rozbije, rozpuści tę skamielinę w moim sercu, która mnie blokuje, która powoduje niedotlenienie duszy. I nie tylko to, ale jeszcze da nowe, żywe serce, które czuje, kocha, jest zdolne do życia na Boży obraz i podobieństwo. Serce gotowe by przylgnąć do Boga i już nie cierpieć niepotrzebnej samotności.
Tego życzmy sobie nawzajem, o to się troszczmy w tym świętym czasie, także przez dobre postanowienia, ascetyczne praktyki.
Naszym zwyczajem na czas Wielkiego Postu pragniemy odejść nieco na pustynię, by pozwolić Bogu ożywiać nasze serca. Dlatego w tym czasie nie przyjmujemy gości, ograniczamy kontakty, nie prowadzimy rekolekcji. I Salomon z pustego nie naleje, teraz więc pozwólcie, że i my skupimy się na czerpaniu, by po Świętach znów otworzyć dla Was drzwi naszego Domu.
Zachęcamy do skorzystania z rozważań Drogi Krzyżowej i innych tekstów dostępnych w czytelni.