Aktualności

W czwartek 6 listopada o godz. 19:00 w auli Jana Pawła II w Gdańsku Oliwie przy kurii gdańskiej odbędzie się w ramach Szkoła Biblijna Archidiecezji Gdańskiej spotkanie z naszą siostrą Małgorzatą Borkowską, mniszką benedyktynką z Żarnowca, autorką wielu książek. Siostra powie konferencję nt. duchowości benedyktyńskiej, następnie będzie przerwa kawowa, a po niej rozmowa z gościem. Chętnych serdecznie zapraszamy! /fot. J. Zelek; Szkoła Biblijna w Gdańsku/

„A więc nasze życie modlitwy stoi na naszych wyborach, które modlitwa oświeca, umożliwia, czyni upragnionymi. Te wybory dotyczą oczywiście wszystkiego, co robimy w życiu i z życiem. Absolutnie nie wolno nam tak oddzielać modlitwy od życia, żebyśmy byli jak ta dewotka z bajki Krasickiego, co to mówiąc jeszcze te słowa „I odpuść nam winy jako my odpuszczamy” – biła bez litości; albo jak ci pobożnisie w książce „Czarny jak ja”, co wychodzili z rozanielonymi minami ze specjalnego kościoła dla białych i natychmiast marszczyli się groźnie na widok stojącego pod kościołem Murzyna. To byłaby groźna duchowa schizofrenia. Modlitwa musi kształtować nasze życie, inaczej byłaby jedną wielką ułudą, samo-oszukiwaniem się. A w takim razie musi obejmować nasze życie, nigdy nie może być całkiem nieobecna, w takiej czy innej formie musi trwać. Powoli staje się po prostu obecnością wobec Wszechobecnego; mamy już wtedy swój własny z Nim język, jak to w rodzinie, i nic nie potrzeba długo tłumaczyć, raczej tylko pokazywać i patrzeć razem.
I oczywiście musimy pamiętać, że nieuchronne jest dla nas jakieś napięcie między jednością Boga a mnogością świata: jego spraw, stworzeń, potrzeb naszych i cudzych… Toniemy w tej mnogości, chociaż chcielibyśmy sprowadzić wszystko do jednego prostego „Przyjmij”, jednego prostego „Ty”. Jeżeli jednak zostaliśmy tak stworzeni, że właśnie od tej mnogo-ści musimy zaczynać, to zapewne nie stało się to przez przypadek. Jeżeli zostaliśmy stworzeni do modlitwy, to tym samym do wyboru; a wybór zakłada mnogość możliwości. Jedną z naturalnych potrzeb kobiety jest możliwość porządkowania świata wokół siebie: stąd usilne sprzątanie, ulepszanie i upiększanie domu. Możemy wykorzystać tę właśnie potrzebę jako tendencję do porządkowania naszego życia według rozpoznanej Bożej woli dla nas” /s. Malgorzata Borkowska OSB/.

2 listopada to dzień poświęcony szczególnej pamięci tych, którzy wyprzedzili nas w drodze do wieczności. Ogarniamy ich serdeczną modlitwą, wspominamy odwiedzając cmentarze. Wiele z tych wspomnień budzi w sercu ból tęsknoty. Tak byśmy chcieli, by dalej byli z nami, tak jak kiedyś. Tęsknota mówi nam, że te osoby były dla nas ważne, że relacje z nimi były dla nas skarbem. I dobrze, bo gdyby byli mało ważni, to ich odejście nie poruszałoby tak serca. Możemy więc tę tęsknotę przekuć na wdzięczność, radość (nawet jeśli przez łzy) z tego, że zostaliśmy obdarowani pięknymi relacjami, że Pan Bóg postawił na naszej drodze osoby, które coś pięknego wniosły do naszego życia. Modląc się za nich możemy dziękować im i Bogu za to, że byli dla nas darem.

A my modlimy się wśród grobów naszych sióstr. Tych, które przed nami uwielbiały Pana Boga swoim życiem zakonnym i poprzedziły nas w drodze do Nieba. Ogarniamy modlitwą też wszystkich naszych bliskich i poleconych naszej modlitwie, których groby są daleko. Obyśmy się kiedyś wszyscy spotkali w Niebie.

Wszystkim odwiedzającym naszą stronę serdecznie życzymy wszystkiego najlepszego z okazji imienin!

Tak, to dziś nasi święci patronowie z sakramentu chrztu, bierzmowania, ci, którzy patronują naszemu życiu zakonnemu lub jakiemukolwiek jego obszarowi albo są po prostu naszymi ulubionymi świętymi, mają swoje święto. A my świętujemy razem z nimi. Również z tymi, którzy nie zostali oficjalnie wyniesieni na ołtarze, ale Pan Bóg nosi ich głęboko w swoim Sercu.

Świętujmy więc i zapalajmy się ich żarem świętości. Niech nas wciągną do Nieba siłą świętej motywacji. Bardzo im zależy, żebyśmy tam trafili. Obyśmy po śmierci powiększyli grono tych, których Kościół czci w dniu 1 listopada.

Termin: 18 – 21 listopada 2025 r.

Konferencje: s. Malgorzata Borkowska OSB

Zapisy: s. Scholastyka OSB tel. 784 630 288 lub na adres e-mail: rekolekcje@benedyktynki-zarnowiec.pl w dni powszednie w godz. 10.00 – 12.30 oraz 16.30 – 17.30.

„Powołanie zakłada relację osobową: ktoś woła, ktoś jest wołany. Nie wolno obierać życia kapłańskiego czy zakonnego bez świadomości tej relacji, bez świadomości wezwania ze strony Boga i bez woli odpowiedzi z naszej strony”.

---

Plan dnia

Wtorek

16.30               Spotkanie organizacyjne

17.00               Konferencja

18.00              Msza Święta

               Kolacja

20.00               Adoracja Najświętszego Sakramentu (ok. 0,5 godz.)

Adoracja w ciszy

20.30               Modlitwa na zakończenie dnia (Kompleta)

Środa – Czwartek

6.00                 Jutrznia z Godziną Czytań

7.30                 Msza Święta

Śniadanie

9.30                 Konferencja

Kawa, herbata, coś na słodko

10.30 – 12.00  Prace (dla chętnych; np. grabienie liści, obieranie jabłek)

12.50               Modlitwa południowa

13.00               Obiad

Odpoczynek

14.00               Spowiedź św.

15.00               Nieszpory

Lektura duchowa, spacer, odpoczynek

Lectio divina (indywidualnie wg. uznania)

18.00               Konferencja

18.30               Kolacja

19.30               Adoracja Najświętszego Sakramentu (ok. 0,5 godz.)

Adoracja w ciszy

20.00               Modlitwa na zakończenie dnia (Kompleta)

Piątek

6.00                 Jutrznia z Godziną Czytań

7.30                 Msza Święta

Śniadanie

9.30                 Konferencja

10.15               Rekreacja z Siostrami („kawa” na zakończenie rekolekcji)

Kapłanów prosimy o zabranie ze sobą alby i stuły koloru białego

Spowiedź św. w środę i czwartek o godz. 14.00

Rekolekcje odbywają się w całkowitym milczeniu !!!

Grupa może liczyć max. 15 kapłanów, tak by każdy posiadał pojedynczy pokój z łazienką (chyba, że ktoś będzie sobie życzył mieszkać ze współbratem w pokoju).

Koszt: Ofiara

Kapłani otrzymają zaświadczenie o odbyciu rekolekcji kapłańskich

Istnieje możliwość odbycia Rekolekcji Kapłańskich indywidualnie w dowolnym terminie

W ubiegłym tygodniu odbyły się w żarnowieckim klasztorze Mniszek Benedyktynek pierwsze warsztaty historycznego haftu cieniowanego pod tytułem „Benedyktyńska praca – powrót do źródeł”. Były one zwieńczeniem wystawy pod tym samym tytułem, na której od lipca bieżącego roku można było podziwiać w skarbcu klasztornym – obok zabytkowych prac hafciarskich – także prace wykonane właśnie tą techniką w 2022 roku podczas kursu „Ocalić od zapomnienia – historyczny haft z pracowni hafciarskiej mniszek z klasztoru w Żarnowcu”. Zarówno kurs w 2022 r., jak i obecne warsztaty przygotowała od strony merytorycznej i prowadziła instruktorka Aleksandra Heimowska-Zadrożna, przewodnicząca Klubu hafciarskiego Siedem Kolorów działającego przy gdańskim oddziale Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego, hafciarka i instruktorka prowadząca od lat kursy haftu.

11 uczestniczek warsztatów intensywnie poznawało historyczne techniki projektując i wykonując własne prace mieniące się wszystkimi kolorami, a także srebrem i złotem. Haft okazał się dla nich tak bardzo satysfakcjonujący, że spędzały w sali warsztatowej niemal każdą wolną chwilę… aż do późnych godzin nocnych. Równocześnie mogły też zanurzyć się w rytmie życia klasztornego uczestnicząc w wybranych modlitwach Mniszek w ciągu dnia, a także odetchnąć pięknem przyrody otaczającej klasztor i cieszyć się ostatnimi ciepłymi dniami.

Zainteresowanie udziałem w warsztatach znacząco przerosło to, czego organizatorki się spodziewały, dlatego też wstępnie planowana jest – najpewniej wiosną 2026 – kolejna edycja warsztatów.

Zachęcamy do obejrzenia zdjęć w Galerii.

W zeszłym tygodniu zrobiło się u nas naprawdę malowniczo – dosłownie i w przenośni. A to dlatego, że już po raz dziesiąty odbyły się w naszym klasztorze warsztaty pisania ikon. Tym razem bohaterami byli św. Michał Archanioł i św. Franciszek, których wspomnienia przypadały w tym czasie. Uczestnicy, zarówno początkujący, jak i zaawansowani, poznawali tajniki ikonopisarskiego warsztatu i z wielkim zapałem próbowali swych sił zarówno w tworzeniu warstwy malarskiej, jak i złoconych zdobień. Czas pracy przeplatany był także modlitwą, odpoczynkiem, spacerami i chwilami budowania relacji między uczestnikami. Ukończone ikony zostały pobłogosławione podczas Mszy świętej i zaprezentowane na wystawie w skarbcu. Drodzy Ikonografowie, cieszymy się z owoców tego czasu, zarówno na deskach, jak i tych, które – jak ufamy – wyrosły w Waszych sercach. Niech Pan Bóg prowadzi Was dalej po drogach swojego piękna.

W Galerii można obejrzeć fotorelację z tego wydarzenia. Dziękujemy za zdjęcia!

W dniach od 19 do 21 września, odbyły się w Żarnowcu kolejne rekolekcje dla oblatów. Spotkanie zaczęło się w piątek Nieszporami. Po Nieszporach, w kawiarence Zacisza, z Matką Faustyną i siostrą Scholastyką przywitaliśmy sześcioro nowych kandydatów do oblatury: Anię, dwa małżeństwa Annę i Krzysztofa oraz Karolinę i Krzysztofa oraz księdza Roberta. Omawialiśmy także bieżące sprawy, dotyczące przede wszystkim uwag do treści Statutów Oblatów Żarnowieckich i decyzji o ich druku. Po wspólnej kolacji wieczór zakończyliśmy różańcem i Kompletą. W sobotę, która była dniem pustyni i milczenia, wysłuchaliśmy dwóch konferencji siostry Małgorzaty. Rozważania były oparte na przykładzie życia Ojców Pustyni. Pierwsza konferencja traktowała o mnichach, jako o mistrzach trudu, kupcach, którzy chcą płacić wszystkim, co mają za tak wartościowy dar, jakim jest relacja z Bogiem. Dwa wieki ich doświadczeń zostały sformułowane w Regule św. Benedykta, o czym była mowa w drugiej konferencji. Konkluzją jej było to, że jesteśmy zaproszeni do życia modlitwą, której nie wolno oddzielać od życia, która ma je kształtować, być wyborem, a jednocześnie rozwojem. Także radością, że możemy Boga wybierać, i że wciąż nasze serce Go szuka. W ciągu dnia był czas na medytację i Lectio divina, spowiedź oraz indywidualne rozmowy z siostrami. Chętni mogli pomóc siostrom przy obieraniu jabłek. Wieczór zakończyła adoracja Najświętszego Sakramentu i Kompleta. W niedzielę po uroczystej Eucharystii spotkaliśmy się z siostrami podczas wspólnej rekreacji przy kawie i ciastach na krużganku. Dzieliliśmy się przemyśleniami z czasu rekolekcji i tym, co wydarzyło się w naszym życiu od ostatniego spotkania.

Oby we wszystkim Bóg był uwielbiony

Oblatka Żarnowiecka

Uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego – odpust w naszej kaplicy.

Opis męki i śmierci Jezusa w Ewangelii św. Jana – w odróżnieniu od Ewangelii synoptyków – to przede wszystkim ukazanie Jego chwały, a Krzyża jako tronu, na którym triumfalnie zasiada. Krzyż Jezusa stał się miejscem objawienia Bożej chwały nie dlatego, że cierpienie samo w sobie jest takie szlachetne, ale dlatego, że tam wcielony Bóg najpełniej okazał swoją miłość do Ojca i ludzi. Tam szatan został pokonany (co dopełniło się w zmartwychwstaniu), a śmiercionośne narzędzie kary stało się po wszystkie wieki znakiem miłości i zwycięstwa. Dlatego w dzisiejszej uroczystości liturgia mówi o chlubieniu się Krzyżem Jezusa, o wielbieniu Go za to, że na Nim umarł.

“A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie.” ( J 12, 32) Te słowa samego Jezusa chyba najpiękniej pokazują jakim źródłem mocy może być dla nas Jego Krzyż, kiedy pod Nim stajemy, gdy się do Niego zbliżamy, gdy otwieramy się na miłość, którą oznacza. Jego miłość jest jak magnes, którym nas przyciąga, zaprasza, byśmy w naszej relacji z Nim szukali coraz większej bliskości. Może to paradoksalne, że właśnie narzędzie śmierci stało się znakiem miłości, ale nasz Bóg lubi paradoksy. Dzięki temu także nasze sprzeczności, niezrozumienia, zamęty, a nawet grzechy możemy spokojnie złożyć u stóp tego paradoksalnego znaku Bożej miłości i z ufnością wznieść oczy ku Niemu, który doskonale nas rozumie i przyjmuje właśnie takich, jakimi jesteśmy dzisiaj.

Jezus wywyższony na Krzyżu to nadzieja, która zawieść nie może. Przecież sam powiedział: “Miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat!” (J 16, 33)

Po wakacyjnej przerwie zostały wznowione weekendowe rekolekcje, a więc Zacisze św. Benedykta znów wypełnia się milczącymi uczestnikami, którzy znajdują w nim przytulne kąty, sprzyjające skupieniu i modlitwie. Szczególnie przydaje się nowe skrzydło, tzw. Betlejem, a w nim kameralne pojedyncze pokoje na poddaszu. To naprawdę wielka sprawa, że już są i służą przybywającym. A to wszystko stało się możliwe dzięki wsparciu, którego doświadczamy od naszych Dobroczyńców, którym serdecznie dziękujemy. Prace nad kolejnymi budynkami trwają. W sierpniu na konto budowy Zacisza św. Benedykta wpłynęło 7.420 zł. Odwdzięczamy się modlitwą!

---

[/vc_column][/vc_row]

Kwota:
Tytuł przelewu:
Imię i nazwisko / nazwa:
Adres e-mail:
Miasto:
Kod:
Ulica:
Numer domu:
Numer mieszkania:

Dane osobowe podane na niniejszej stronie będą wykorzystane WYŁĄCZNIE w celu przeprowadzenia procesu płatności.

Zapewniamy o naszej stałej modlitwie w intencji wszystkich Dobroczyńców naszego Opactwa. Wierzymy, że radość z wypełnienia słów Jana Pawła II, iż człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, czym dzieli się z innymi, staną się również Państwa udziałem.

Z wyrazami szacunku

Matka Faustyna Foryś OSB

Wakacje minęły do naszego opactwa powraca znajomy rytm rekolekcyjnych weekendów. Właśnie gościłyśmy pierwszą tej jesieni (no może jeszcze nie jesieni) grupę rekolektantów. Większość w nich przyjechała do Żarnowca po raz pierwszy, by się wyciszyć, przylgnąć do Bożego Serca i wsłuchać w Jego bicie. Była to pierwsza część rekolekcji z konferencjami, zatytułowana “Wypłyń na głębię”. Piętnastu uczestników w milczeniu wsłuchiwało się w słowa konferencji, modliło się z nami psalmami w Liturgii Godzin, adorowało Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie i pochylało w medytacji nad słowem Bożym. Był też czas na spacer, głaskanie łaszących się kotów i odpoczynek.

Drodzy Rekolektanci, ufamy, że Duch Święty będzie dalej działał w Waszych sercach, że owoce tego czasu będą dojrzewały i nabierały smaku. Ogarniamy Was modlitwą i dziękujemy za ten wspólny czas przed Jego Obliczem.