Ogień, podmuch, gołębica, woda, olej. Jak trudno Go opisać, ująć w zrozumiałe pojęcia. Wymyka się temu, kto chciałby określić Go tak do końca. Duch Święty – najbardziej tajemnicza Osoba w Trójcy Świętej. Nieskrępowany materią, czasem, niczym. Może właśnie On najlepiej ukazuje, że Bóg jest absolutnie wolny i wszechmocny, przekraczający wszystko, co moglibyśmy zobaczyć, powiedzieć, a nawet pomyśleć. A jednocześnie tak potężny w działaniu, bliski każdemu człowiekowi.
Duch Święty przypomina nam, że nasze życie to nie tylko to, co potrafimy zrozumieć, ogarnąć, określić. Mamy w sobie Jego cząstkę, to, co nas odróżnia od wszystkich innych stworzeń. Tę Bożą iskrę, którą On ma moc rozpalić.
Przenika nasze dusze, rozumie nas jak nikt inny, działa przez nas tak, jak sami byśmy nie potrafili. Z głębi naszych serc wydobywa piękno, którego nawet nie przeczuwamy i czyni je skutecznym. Tak działał w Abrahamie, Mojżeszu, prorokach. Tak działał w apostołach, męczennikach, świętych wszystkich czasów. I dziś działa w Kościele, w każdym, kto się na Niego otwiera.
Duchu Święty, Ty przemieniasz to, co słabe, wyschnięte, i pokruszone w mocne, żywe i pełne. Każdego dnia czyń cud w naszych sercach, niech zapłonie w nich na nowo miłość – znak Twojej obecności.
